Artikelen

Tekst door: Caroline van den Heuvel en Fotografie door: Sanja Marusic

0 Vind-ik-leuks

Met documentaires wil ik een dialoog op gang brengen

Wie IDFA zegt, zegt Amsterdam. Elf dagen lang ontmoeten filmmakers en duizenden documentaire liefhebbers van over de hele wereld elkaar in onze stad. Tot blijdschap van Ally Derks, die het festival 28 jaar geleden oprichtte. Toch brengen de gesprekken die ontstaan na het zien van de documentaires, haar telkens weer het grootste plezier.

Van Twents plattelandsmeisje naar directeur van International Documentary Filmfestival Amsterdam.
“Het heeft altijd in me gezeten. Al op vroege leeftijd was ik geïnteresseerd in politiek, kunst en cultuur. Mijn liefde voor theater bracht me bij de studie Theater- en Filmwetenschappen in Utrecht. Maar na de zoveelste verplichte voorstelling van Shakespeare had ik het met die wereld wel gehad. Bovendien was het alleen maar driedelig grijs wat daar rond liep, verschrikkelijk! Ik merkte al snel dat je met film veel meer mensen bereikt. Ik ben stage gaan lopen bij het Filmmuseum in Amsterdam, waarna ik de coördinatie van Festikon, een educatief film- en muziekfestival, op me nam. Na het zien van al die mooie documentaires vond ik dat het tijd werd dat Nederland een eigen documentaire festival kreeg.”

En nu is IDFA gegroeid tot het grootste documentaire festival ter wereld.
“We zijn klein begonnen, maar al vanaf het begin in 1987 was het duidelijk dat we een internationaal festival wilden zijn. We hadden het in geen andere stad beter kunnen doen dan in Amsterdam; het is een multiculturele stad en zit vol met studenten. Het festival trekt daardoor een groot en breed publiek aan. Internationaal gezien onderscheiden wij ons het meest doordat wij de regisseurs van de documentaires uitnodigen. We leggen ze in de watten en laten ze tijdens het festival de dialoog aangaan met het publiek. En op het moment dat zij naar je stad komen, trekt dat de hele industrie aan. Dat is denk ik de belangrijkste reden dat het festival zoveel buitenlandse bezoekers trekt. Maar ze zullen de coffeeshops vast ook heel leuk vinden, hoor.”

Wat doet IDFA voor Amsterdam?
“Je kunt mij geen groter plezier doen dan wanneer mensen uit de bioscoop komen en meteen met elkaar van gedachten wisselen. We kiezen altijd belangrijke thema’s als migratie of global motion; onderwerpen waar we allemaal verschillend over denken. De documentaires zijn eigenlijk een soort tool om de dialoog op gang te brengen. Al die verschillende mensen en culturen komen hier bij elkaar en versterken elkaar. IDFA verbindt. Daarnaast trekt het festival jaarlijks meer dan drieduizend buitenlandse bezoekers naar de stad en die moeten allemaal eten, drinken en slapen.”

Hoe zorg je voor vernieuwing binnen jouw vakgebied?
“Documentaires worden steeds meer online bekeken. Netflix komt bijvoorbeeld ook naar IDFA, om documentaires te kopen. Daarnaast is de virtual reality-bril in opkomst. Toen ik vorig jaar voor het eerst die bril op had, was ik even ergens anders. Ik keek rond in een kamer waar een singer-songwriter op de piano speelde terwijl een hondje naast hem lag. Ik had bijna de neiging om het beestje te aaien, zo echt lijkt het. Verder hebben we altijd al veel aandacht gehad voor talentontwikkeling, werken we samen met het Stedelijk waar het gaat om de kunstzinnige documentaire en richten we ons ook op live performances; documentaires met muziek en dans.”

Wat zijn jouw dromen voor de toekomst?
“In 2017 hebben wij ons dertigjarig bestaan. Als dat achter de rug is vertrek ik voor een jaar naar Berlijn. Ik heb daar van de Robert Bosch Stiftung een fellowship aangeboden gekregen. Je kunt er alleen voor worden gevraagd dus ik was ontzettend trots toen ik het hoorde. Het is een soort Europees politiek-culturele denktank waar we het gaan hebben over alle grote vraagstukken van deze tijd én in hoeverre de documentaire kan bijdragen aan het opstarten van de dialoog. In 2018 kom ik weer terug naar Nederland. Dan ben ik zestig en zie ik wel weer verder.”

Je hebt een drukke tijd voor de boeg. Wat doe je het liefst als je niet werkt?
“Als ik maar enigszins vrije tijd heb vertrek ik met mijn gezin of vrienden naar Vlieland. Ik reis al zo veel voor mijn werk en ga daarom niet op vakantie naar het buitenland. Vlieland is voor mij het grote niks. Ik hoef er niets te doen, want er is ook niet veel. Heerlijk. Van april tot oktober staat mijn yurt daar, zo’n Mongoolse tent. Als ik daar ben lig ik in mijn hangmat met een boek, wandel ik of drink ik met mijn vrienden. Dan heb ik het even wat minder over de grote vraagstukken in de wereld en juist meer over de kleine, persoonlijke dingen die eigenlijk net zo belangrijk zijn.”

Caroline van den Heuvel
Bekijk dit profiel
Sanja Marusic
Bekijk dit profiel
Deel dit artikel:
SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF
en word lid van Amsterdam &Co.
ZELF EEN REACTIE PLAATSEN?

Oeps! Je bent niet ingelogd.

Maak eenvoudig en snel een account aan en krijg toegang tot alle exclusieve functies en verhalen op Amsterdam &Co.
Het maken van een account is gratis!

Scherm sluiten

Je wachtwoord vergeten?

Geen probleem! Vul onderstaand formulier in en
je ontvangt direct een e-mail met daarin je wachtwoord.