Artikelen

Tekst door: Denise Horowitz en Fotografie door: Lonneke van der Palen

0 Vind-ik-leuks

Het zijn de Messi’s van de dans die hier rondlopen.

“Het was helemaal niet de bedoeling een steen in de vijver te gooien en waterringen over de hele wereld te krijgen, maar dat is wel gebeurd”. Oprichters van Summer Dance Forever Luc (48), John (46) en Kees (50) vertellen over de ontstaansgeschiedenis, het succes en het belang van hun festival. Het meest toonaangevende presentatieplatform voor urban dance in de wereld voor en door dansers. Dit jaar vindt het festival plaats van 16 tot 24 augustus en worden er net als voorgaande jaren meer dan 12.000 bezoekers verwacht van over de hele wereld. Bij de vraag hoe ze elkaar leerden kennen wordt er op achterhoofden gekrabd en hard gelachen. Lang geleden dus.

Kees: “Het was rond 1990 en John kwam altijd naar de feesten waar ik draaide. Toentertijd zat hij in dansgroep die qua dansstijl afstak bij wat er toen in Nederland te zien was op de dansvloer. De house dance die zij bijvoorbeeld dansten had ik in New Yorkse clubs al gezien, maar was nog super uniek in Amsterdam. Ik deed ook hiphopshows waarbij ik dansgroepen boekte en de groep van John was de eerste.” John vult aan: “Wij volgden onze DJ’s destijds en Kees was mijn favoriete DJ. Hij zette me altijd op de lijst.” “Altijd”, beaamt Kees, “en Luc ken ik vanuit de Paradiso waar hij in ’97 hoofd publiciteit werd en ik als programmeur en DJ werkzaam was. Persoonlijk en professioneel hebben we veel raakvlakken en zijn we altijd bevriend gebleven.”

Hoe is Summer Dance Forever ontstaan?
Luc: “Kees en ik waren hiphopliefhebbers. In de jaren negentig moest je in Parijs zijn voor de hiphop-scene en de daarbij behorende dans. Toen we terugkwamen uit Parijs zijn we vanuit daar acts gaan boeken en hebben we het urban dance onderdeel van Juli Dans opgezet. Dit werd enorm enthousiast onthaald. We programmeerden urban dance voorstellingen in onder meer de Stadsschouwburg, Paradiso en het Vondelpark theater. Na drie jaar besloten we ermee te stoppen omdat we beiden eigenlijk helemaal niet uit die danswereld kwamen. Wij hadden de naïeve gedachte dat de danswereld het verder zou oppikken. Tot onze grote verbazing werd dat urban dance onderdeel helemaal losgelaten en niet meer geprogrammeerd.”

Daar moest volgens jullie verandering in komen?
Kees: “In 2009 werd ik geïnterviewd naar aanleiding van mijn 25-jarig jubileum als DJ KC The Funkaholic. Ze vroegen me naar het verschil tussen 25 jaar geleden en nu. Toen besefte ik pas hoe groot de rol van dans in het clubcircuit was vroeger. En dat er tegenwoordig helemaal niet meer echt wordt gedanst op de dansvloer. Het was voor mij het beginpunt om daar iets aan te doen.”

De insteek voor de allereerste Summer Dance Forever was dus de danser terugkrijgen op de dansvloer?
Luc: “Het leek alsof de dansers uit de club waren weggejaagd, gevlucht naar dansstudio’s. Er vond een vercommercialisering van het clubcircuit plaats waarbij men in formats gingen denken. Het werd een soort voorgekookte ervaring. Sensation White, Sensation Black. Net zo voorspelbaar als een dagje Efteling. Op urban dance gebied gebeurde er weinig meer.” John: “Het werd ook niet meer geaccepteerd. De echte dansers trokken geen glitterpakjes aan als ze naar de club gingen, maar comfortabele kleding waarin je goed kunt bewegen. Vaak werd je niet binnengelaten.” Kees: “Het leverde voor de clubs ook niets op, die dansers dronken alleen water.” “En”, herinnert John zich: “Áls je al werd binnengelaten had je niet eens ruimte om te dansen. Er ontstond een movement die zich underground ging bewegen.”

Jullie staken de koppen bij elkaar. Hoe kregen jullie die underground subcultuur uiteindelijk weer op de dansvloer?
John: “Als we de dansers weer in de club wilden krijgen, moesten we een concept bedenken dat de danser zou triggeren. Het idee kwam net als urban dance uit de club. Daar vonden dansbattles plaats. In die clubs zat er echt geen jurylid achter een tafel die de winnaar van battle koos. Wij organiseerden een battle, ‘House Dance Forever'. Een jury bestaande uit gerespecteerde dansers selecteerde eerst de winnaar van de battle. Maar vervolgens kon de winnaar een jurylid uitdagen. Dus moest je als jurylid ook laten zien wat je kon. Het publiek koos de winnaar.”

Luc: “Dit ging echt de wereld over. Het gegeven dat je je meesters kunt uitdagen en ze de comfortzone van de jurytafel verlaten. Dat zij moeten aantonen op de dansvloer waarom ze eigenlijk achter die jurytafel zitten. De pilot editie van House Dance Forever in Paradiso trok tweeduizend man.” John: “We dachten: als het met house dance kan, waarom niet ook met hiphop en andere urban dance stijlen?” Luc: “Vijf jaar later waren we met Summer Dance Forever een van de belangrijkste festivals op het gebied van urban dance in de wereld.” Kees: “Het zijn echt de Messi’s van de dans die hier rondlopen.”

Summer Dance Forever bleek een succes. Veranderde vervolgens het doel en de missie van het festival?
Luc: “Wij wilden urban dance binnen het culturele domein trekken, want je zag het daaruit verdwijnen. Sportscholen boden steeds meer lessen urban dance aan, wat op zich goed is. Maar tegelijkertijd zag je nauwelijks meer urban dance voorstellingen in het theater. Terwijl je ontzettend veel liefhebbers als potentieel publiek en beoefenaars hebt. Dat is het mooie aan term ‘urban dance’. Het ligt dicht op de culturele affiniteit van heel veel bewoners van de stad. Ons programma opent deuren voor mensen die nog nooit in een theater zijn geweest. Het laat ze zien wat cultuur kan doen en wat het je kan brengen.”

Want Summer Dance Forever bestaat niet uitsluitend uit battles, toch?
John: “Summer Dance Forever is ook een educatieprogramma, met workshops gegeven door de grootste dansers van deze tijd. Ook zijn er theatervoorstellingen en feesten waar je die dansers terugziet.” Kees vult aan: “Op deze manier ontwikkelen we een soort markt en zijn we werkgelegenheid aan het creëren. Winnaars van de battles kunnen een behoorlijk carrière opbouwen. Als je hier wint, verdien je in het buitenland al gauw €800 euro voor een workshop van een uurtje.”

Wat kan de  Amsterdammer doen om urban dance de verdiende vaste plek te geven binnen het culturele domein?
Luc: “Ga zelf creëren, maak showcases. En koop kaartjes voor de voorstellingen die er wel zijn.” Kees: “Wij blijven continu handvatten geven. Workshops, voorstellingen, feesten. De directrice van het Nederlands Dans Theater komt elke keer kijken, die heeft het wel op haar radar staan. We zijn aan het bedenken hoe we misschien samen voor een kruisbestuiving kunnen zorgen. Het staat nog in de kinderschoenen, maar het gaat gebeuren.”

Denise Horowitz
Bekijk dit profiel
Lonneke van der Palen
Bekijk dit profiel
Deel dit artikel:
SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF
en word lid van Amsterdam &Co.
ZELF EEN REACTIE PLAATSEN?

Oeps! Je bent niet ingelogd.

Maak eenvoudig en snel een account aan en krijg toegang tot alle exclusieve functies en verhalen op Amsterdam &Co.
Het maken van een account is gratis!

Scherm sluiten

Je wachtwoord vergeten?

Geen probleem! Vul onderstaand formulier in en
je ontvangt direct een e-mail met daarin je wachtwoord.