Artikelen

WorldTalks - Vrijdagmiddagborrel met inhoud

0 Vind-ik-leuks

Naomi Veldwijk - Zwarte Vrouw

Zwarte vrouw
Blikken op haar gericht
Stil
Haar lippen bewegen
Praat ze?
Misschien zingt ze wel
Zij zijn toch van de muziek?
Zij zijn toch van het lied?
“It’s been too hard living
But I’m afraid to die
Because I don’t know
What’s up there beyond the sky
It’s been a long, a long time coming
But I know, a change is gonna come, oh yes it will”


Mijn ogen zijn leeg
Alsof ze niet kunnen zien
Alsof het niet mogelijk is om te zien zoals zij niet konden of nooit hebben gezien
Ook al dacht ik dat ik mijn ogen wagenwijd open had
Controle had over wat ik dacht
Ik ben nog steeds verblind door de stilte over feiten die van hen waren
Feiten die verteld en gedeeld moeten worden, verpakt in verhalen
Maar in plaats daarvan zijn begraven nog voordat geschiedenis iets was waar wij iets over wilden weten
Nog voordat geschiedenis iets was waar wij alles en niets van begrepen
Nog voordat de geschiedenis ons had bereikt
Het was in handen van hen van wie de vingers onze lippen stevig op elkaar drukten
In zekere zin zijn zij geslaagd
Want er zijn er meerdere zoals ik
Die denken dat ze als een zalm tegen het systeem in zwemmen
Die dachten dat ze op school de waarheid geleerd hadden
Die er dan achter komen dat de waarheid een stuk complexer is
Dan naar eigen waarheden op zoek moeten gaan, maar belanden in een doolhof
Omdat het bestaan
Het bestaan van het verhaal
Nog niet zo gemakkelijk te vinden is

Maar het is overal
Overal om je heen
Deze stad zit er vol van
In stilte schreeuwen verlaten straten wat zij meemaakten toen wij er nog niet waren
Een mooie kade vernoemd naar een zogenaamde held die zoveel pijn heeft gedaan
Een stuk besteende grond die terug doet denken aan de Nederlandse heersers in Zuid-Afrika
Curacao is veroverd
En zeevaarders of te wel rovers die mensen hebben ontvoerd, mishandeld en gesnoerd
Als slaven hebben afgevoerd
Hun namen worden geëerd en voor altijd in witte letters herdacht door een blauw bordje op een muur in dit land, in deze stad

De grond waar wij op leven
Waar wij onze eerste stapjes op hebben gezet
Kent een zwaarte en een leegte
Omdat het al zoveel stappen heeft gekend
Van mijn voorouders
Van jouw voorouders
Van hun dochters, zonen, vaders en moeders
Misschien wisten ze niet beter
En al wisten ze wel beter
Misschien moesten zij zich behoeden
Voor de macht
Kwam het hun veiligheid niet ten goede
Als je openlijk anders dacht
Net als nu
Tot op deze dag
Hoor je er al snel niet bij als je niet in het systeem past
Wat moet je dan?
Het is niet jouw fout
Niet de jouwe
Noch de mijne
Maar de verhalen mogen niet verdwijnen
Ze zijn de jouwe
Ze zijn de mijne

Zwarte vrouw
Ik zie ze kijken
Zij zijn toch van de muziek?
Zij zijn toch van het lied?
“It’s been a long, a long time coming
But I know, a change is gonna come, oh yes it will”


Naomi Veldwijk schreef dit prachtige stuk voor WorldTalks, onze maandelijkse vrijdagmiddagborrel met inhoud. Deze editie spraken we over Koloniale Verhalen. 

ZELF EEN REACTIE PLAATSEN?

Oeps! Je bent niet ingelogd.

Maak eenvoudig en snel een account aan en krijg toegang tot alle exclusieve functies en verhalen op Amsterdam &Co.
Het maken van een account is gratis!

Scherm sluiten

Je wachtwoord vergeten?

Geen probleem! Vul onderstaand formulier in en
je ontvangt direct een e-mail met daarin je wachtwoord.